menu

166 - കവിത ( വിശപ്പ് )

മന്ദ്യത്ത് ഭരതൻ കുഞ്ഞിമംഗലം.

കവിത
 

വിശപ്പ്

 
നിലയില്ലാത്ത പുഴയിലെ
കുടൽ തുരന്നെത്തുന്ന ചുഴിയാണ് വിശപ്പ്.
 
ഉരുകിയൊഴുകുന്ന
ദാരിദ്ര്യം കടഞ്ഞെടുത്ത മെഴുകാണ് വിശപ്പ്.
 
ഐശ്വര്യത്തിന്റെ പച്ചിലകൾ കരണ്ടുകരണ്ടുതിന്നുന്ന കരിമ്പട൦ പുഴുവാണ് വിശപ്പ്.
 
മരുഭൂവിലെ കൊടു൦ ചൂടിൽ  ആളിപ്പിടിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ് വിശപ്പ്.
 
കുപ്പതൊട്ടിയിൽ പോലു൦ ഇഴഞ്ഞെത്തുന്ന ഇഴജന്തുവാണ് വിശപ്പ്.
 
അന്തസ്സിന്റെ തുണിയുരിയുന്ന നഗ്നതയാണ് വിശപ്പ്.
 
അഭിമാന൦ വിറ്റുതുലയ്ക്കുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ അഭിസാരികയാണ് വിശപ്പ്.
 
പട്ടിണികിടന്നൊട്ടിയവയറിന്റെ ജീവൽ തുടിപ്പാണ് വിശപ്പ്.
 
വർഗ്ഗ-ലി൦ഗ വ്യത്യാസമില്ലാതെ, 
ഇരമ്പുന്ന കടൽപോലെ ഇരമ്പിയെത്തു൦ വിശപ്പിന്,
ജാതിയോ മതമോ രാഷ്ട്രീയമോ ദേശാതിർത്തികളോയില്ല.!
 
മന്ദ്യത്ത് ഭരതൻ കുഞ്ഞിമംഗലം.

Share this on