menu

25.അനിൽതെക്കേടത്ത്

വിശപ്പാറും വിധം

കവിത
 

*വിശപ്പാറും വിധം

 
 
ഒരിലയിൽ നിന്ന്
അടർന്നുവീണപ്പോൾ
മഴ നനവ് 
നിലാവിനാൽ ചങ്ങലക്കൊളുത്തുകളായി തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു എനിക്കു ചുറ്റും
 
ഉടലിലെല്ലാം മുറിവിനാൽ
കോറിയിട്ടൊരു മീൻമണം
പോലെന്തോ തിളയ്ക്കുന്നുണ്ടിപ്പോൾ 
അടുക്കളയിൽ
അടുപ്പിൽ കനലിൽ
 
പിന്നേയും കൊന്നുവെന്ന
വാർത്തയ്ക്കിരുപ്പുറവും
നിറഞ്ഞ് നുണഞ്ഞ് ബിയറിന്റെ തണുപ്പിലൊരിടത്ത് 
മുറിയിൽ മൂലയിൽ
തനിച്ചിരുപ്പുണ്ട്
പേടിപ്പിടിച്ച കണ്ണിനാൽ
ചുറ്റും പരതി
 
പൂവിടാറുണ്ട് കിനാക്കൾ
മുറ്റം നിറയെ ചരൽമണൽ പോൽ
കണ്ടിടാറുണ്ട് കിനാക്കൾ
വറുതിയിൽ വീട്ടിൽ അടുപ്പിൽ
 
ഒച്ചയില്ലാതെ
നോക്കിനിന്നുപോകും
വിശപ്പിൻ മണം 
കടൽ പോൽ ഒഴുകി പരക്കും
 
എത്രയെത്ര ദൂരമാണിവിടം
പതുങ്ങിതീർക്കുവാൻ
ഒട്ടുമേ പെയ്യാത്ത മഴയിൽ
കുതിർക്കുവാൻ ...
 
 
കുറിക്കട്ടെ ഞാനീ മണൽപ്പരപ്പിൽ മാഞ്ഞു പോകുമീ മട്ടിൽ
 
വിശപ്പാറും വിധം
കൊന്നുതീർക്കാം
കടലിൽ നനച്ചിടാം
കനത്തൊരു മാംസം
വറ്റായ് ബലിയായ്
 
 

 *അനിൽതെക്കേടത്ത്*

Share this on