menu

362- കവിത - സുരഭിലയാമം

രാമചന്ദ്രൻ പുറ്റുമാനൂർ

കവിത
 

സുരഭിലയാമം

---------------------
 
മുറിവേറ്റ മനസ്സിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നിലാവിൻ്റെ പുഞ്ചിരി...
പീലികൾ നിരന്ന മിഴികളുറങ്ങുമ്പോൾ നിറയെ മുത്തുകൾ...
 
വിരലുകളൂർന്നിറങ്ങുമ്പോൾ മൃദുലവികാരങ്ങളേ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടൊരു ചുംബനം..
നീ പിറന്നത് എനിയ്ക്കാണെന്ന ചിന്തയിൽ മനസ്സുചേർത്തു പിടിയ്ക്കുമ്പോൾ മിടിയ്ക്കുന്ന പ്രണയത്തിൻ്റെ പ്രകമ്പനം...
 
മുഖം മറച്ചുവീണ മുടിയിഴകളെ മാടിയൊതുക്കുമ്പോൾ പുഞ്ചിരിയിൽ നിർവൃതിയടയുന്ന നിൻ്റെ മുഖദർശനം...
 
കാത്തിരിപ്പിന് അവസാന രംഗമാടിക്കൊണ്ട് നാം വീണ്ടും
അനുഭൂതിയിൽ,
സഖി....
വിട പറയരുതേ ഇനിയും ദു:ഖമായ്...
 
- രാമചന്ദ്രൻ പുറ്റുമാനൂർ

Share this on