menu

535- കവിത -കുരുതിക്കളം

മനോജ് ചാരുംമൂട്

കവിത

കുരുതിക്കളം

 
മരണം മണക്കുന്ന
വഴിയിലീകുരുതിച്ചോര
കട്ടപ്പിടിച്ചൊഴുകവേ
ഉള്ളുകാളുന്നുണ്ടു
വിലാപങ്ങൾ
ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ
ചെവി തുളയ്ക്കുന്നുണ്ട്
കുഴികളിൽ വീണടർന്ന
പൂവുകൾ
ലഹരി മൂത്താപാത
തന്നിൽ തന്നേ തന്നെ
കുരുതിയാക്കിയോർ
അലക്ഷ്യം കൊണ്ടു
ലക്ഷ്യത്തിലെത്താതെ
ഇടയിലെങ്ങോ
പിടച്ചുവീണവർ
വേഗത കൂടി തലച്ചോറു
ചിതറിയ
സ്വപ്നങ്ങൾ
ആറ്റു നോറ്റൊന്നിൻ
മൃതി കണ്ടു
പൊട്ടിത്തെറിച്ച
മാതൃഹൃദയങ്ങൾ
മരണം മണക്കുന്നുണ്ടീ
റോഡുകളിലെന്നും
ചോര പുരളുന്നുണ്ട്
മദ്യപിച്ചാൽ വേഗത
കൂടിയാൽ കാലനും
കൂടെയുണ്ടെന്നോർക്കണം
നാമിനി
കാത്തിരിക്കും പ്രിയരുടെ
കണ്ണു നനയാതെ
കാക്കണം
റോഡുകൾ ചോര ചിന്താതെ
സഞ്ചാരവേദിയാകട്ടെ
കുരുതിക്കളമെന്ന
പേരുമായട്ടെ 
 
മനോജ് ചാരുംമൂട്

Share this on