menu

546-കവിത - അമ്മയ്ക്ക് പ്രണാമം

ആശാലത

കവിത
 

അമ്മയ്ക്ക് പ്രണാമം 

 
വിടയോതിക്കടന്നുപോയ് ഈ മണ്ണിൻ സാന്ത്വനം, അമ്മ
വിണ്ണിലെ കണ്ണൻറെ രാധ, 
കുട്ടിക്കുറുമ്പിന്റെ മുത്തശ്ശി
ജന്മാന്തര സുകൃതം, നീയിവിടുത്തെ  പെൺമക്കൾക്ക് 
ജീവിയ്ക്കനാശയേകിടും പൊന്നിൻ 
വെളിച്ചം - അമ്മേ 
നമിക്കുന്നീ മകളും നിറകണ്ണുകളോടെ, 
തവ കവിതകളിൽ,
നവ ചിന്തകളിൽ,  മാതാവേ 
 നീ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ 
കാലം കെടുത്താത്ത കെടാവിളക്കായി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കും
കാണുന്നൂ ഈ ഘോരമാരി   
ഇനിയും അട്ടഹാസം മുഴക്കി 
എത്ര ദൂരം താണ്ടുമോ ഇനിയുമെത്ര 
ജീവൻ വിഴുങ്ങുമോ 
എന്നമ്മേ അവിടുത്തെ ഗോപനെക്കണ്ടാലോർമ്മിപ്പിയ്ക്ക 
ക്രുര കംസപീഢനം സഹിയാതീ രാജ്യം ജപിപ്പൂ നാരായണ  കരഞ്ഞൂ വിളിപ്പൂ  ഇതികർത്തവ്യാമൂഢരായിവിടെ  ജനം
ഇനിയുമെത്തുമോ  നിന്നുണ്ണി,  
താങ്ങായ് മണിവർണ്ണൻ 
ഈ  അന്ധകാരച്ചുരം താണ്ടാൻ? 
എൻ അമ്മേ പ്രണാമം
 
                                                                   ആശാലത

Share this on