menu

654- കവിത - സത്യമെങ്ങനെ നഗ്നയായി

ആശാലത

കവിത
 

സത്യമെങ്ങിനെ നഗ്നയായി

 
 
ഒരുനാൾ  സത്യവും
അസത്യവുമൊത്തു
ഒരു ചെറു ജലാശയ
ത്തിൻ കരയിലെത്തി
 
ഒരുമിച്ചു നീരാടാമെ
ന്നോതിയന്നസത്യം
ഒട്ടൊരു ശങ്കയെന്നാ
ലുമൊത്തു സത്യം
 
ഒന്നാ ജലം നന്നോ
തൊട്ടറിഞ്ഞു കണ്ടു
ഒന്നാന്തരം,  തെളിഞ്ഞും 
കുളിർന്നുമവരോ 
 
കരയിൽ വയ്ക്കയായ്
തൻ വസ്ത്രങ്ങൾ
കളിയ്ക്കയും നീരാടി
ക്കുളിയ്ക്കയുമായി
 
കള്ളത്തിൻ കാപട്യമ
ന്നേരം വെളിയിലായ്
കടന്നവളുടൻ സത്യത്തി
ന്നാടകളുമായ് 
 
കോപവും  താപവും
കലർന്നാനാളിൽ
തൻ നഗ്നമേനി  മറ
പ്പതിനായ് സത്യമോ
 
തന്നുടെ  വസ്ത്രം 
തേടി  കടവിലണഞ്ഞു
കേണു, അസത്യമേ 
നീവിടെ?. തിരഞ്ഞു
 
കാതര, കേണൊടുവിൽ
ജലാശയത്തിൻ
കെണിയിൽ നിന്നിറങ്ങി!
നഗ്ന സത്യത്തെയന്നു 
 
കണ്ട ലോകം പുച്ഛിച്ചു,
വെറുപ്പാലകറ്റി നിർത്തി 
അവളെ, യത് കണ്ടോ 
രസത്യമോ ചിരിച്ചു!
 
പിന്നെയന്നു മുതൽ 
സത്യമോ ആരും
കാണാതെ തൻ
നഗ്നത മുടിയാലെ മൂടി
 
കാലത്തിനുമപ്പുറെ 
മാഞ്ഞു പോയി
ഇന്നും സത്യത്തിന്റെ
വേഷത്തിൽ നുണ
 
ഇരിക്കുന്നൂ ലോകവും  
സന്തോഷിപ്പൂ
അംഗീകരിക്കാനാ
വാത്ത കഠിനതരം
 
അപ്രിയ സത്യമി
താർക്കു വേണം!!
അസത്യം ലോകത്തിൽ
ശാശ്വതമായി
 
ആർക്കും വേണ്ടാത്ത
നഗ്നസത്യമിന്നും
അലയുന്നു തേങ്ങി
ക്കരയുന്നു പാവം,
 
അപരാധികൾ രക്ഷ
പ്പെടുന്ന  കണ്ട് നിര
പാരാധിക്കു  ലഭിക്കും
ശിക്ഷ  കണ്ട് 
 
അകം  നീറിയൊളിഞ്ഞി
രിക്കുന്നൂ  സത്യം,നഗ്നയിന്നും
 
ആശാലത
 
******************
കടപ്പാട്:
"നഗ്നസത്യം കിണറ്റിൽ
നിന്നും പുറത്തേക്ക് " 
ജീൻ ലിയോൺ  ജെറോം 1896
(പെയിന്റിംഗ്)

Share this on