menu

97. നർമ്മകഥ - സ്നേഹം

ജോർജുകുട്ടി താവളം

നർമ്മകഥ
 

              സ്നേഹം

             
 
പ്രേമിച്ചു നടന്നപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു. "നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെ നിനക്കവിടെ കഴിയാം. ഒരിക്കലും നിൻ്റെ കണ്ണു നനയാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.''
സ്ഥാനാർത്ഥിയുടെ വാഗ്ദാനം പോലെ ആത്മാർത്ഥതയുള്ള വാക്കുകളായിരുന്നു അത്.
 
അധികം വൈകാതെ കല്യാണം നടന്നു.
മധുവിധുനാളുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കടന്നു പോയി.
അവൾ പറഞ്ഞു ." ചേട്ടനേപ്പോലൊരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയ ഞാൻ ഭാഗ്യവതിയാണ്."
 
അധികം വൈകാതെ അയാൾകൂട്ടുകാരോടൊപ്പം മദ്യപാനം തുടങ്ങി.അവളുടെ ഉപദേശങ്ങളൊന്നും വിലപ്പോയില്ല. മദ്യസേവ കൂടി കൂടി വന്നപ്പോൾ അതിനെച്ചൊല്ലി അവർ തമ്മിൽ വഴക്കായി. അയാൾ അവളെ സംശയിക്കാനും ഓരോ പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ടാക്കി ഉപദ്രവിക്കാനും തുടങ്ങി.
ജീവിതം നരകതുല്യമായി .
 
സഹികെട്ടപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു. "എത്രയോ നല്ല മനുഷ്യർ ഇടിവെട്ടി ചാകുന്നു.ഇയാളുടെ തലേം കൂടങ്ങു കൊണ്ടു പോയിരുന്നെങ്കിൽ സമാധാനമായി കിടന്നുറങ്ങാമായിരുന്നു.''
 
അവൾക്കു കരിനാക്കുണ്ടായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല, അടുത്ത ദിവസം ഉണ്ടായ ഒരു വെള്ളിടി അയാളുടെ ജീവനും കൊണ്ടുപോയി.
 
അയാളുടെ ആത്മാവ് പരലോകത്തെത്തി ഓരോരുത്തരെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനിടയിൽ ഒരു സ്ത്രീരൂപം അങ്ങോട്ടു വരുന്നതു കണ്ടു തരിച്ചുനിന്നു.
 
അയാളുടെ ഭാര്യയായിരുന്നു അത്.
" നിനക്കെന്താ സംഭവിച്ചത്?" അയാൾ ചോദിച്ചു.
" ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു." അവൾ പറഞ്ഞു.
അയാൾ പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി. "നീ പിരാകിയതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല ഞാൻ മരിച്ചത്."
"കരയാതെ ചേട്ടാ. എന്നെ വഴക്കു പറയുകേം അടിക്കുകേം ഒക്കെ ചെയ്താലും ചേട്ടനെന്നോടു സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നെന്നെനിക്കറിയാം."
"ഞാൻ മരിച്ചപ്പോൾ കൂടെ മരിക്കാൻ മാത്രം സ്നേഹം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നെന്നു ഞാനറിഞ്ഞില്ല."
"അതു കൊണ്ടൊന്നുമല്ല. ചേട്ടൻ ഇവിടെയുള്ള ഏതെങ്കിലും സുന്ദരിയായ ആത്മാവിനെ വളച്ചെടുത്ത് കൂടെ പൊറുക്കാതിരിക്കാനാ ഞാനിങ്ങു പോന്നത്. "
 
അതു കേട്ട് ചുറ്റും കൂടി നിന്ന ആത്മാക്കൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
അയാൾ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു .
 

ജോർജുകുട്ടി താവളം

Share this on