menu

Ambika കവിത

കൊറോണ നാളുകൾ

കവിത 
 
          കൊറോണ നാളുകൾ
 
നിശ്ശബ്ദമീ പുലർകാലം
സുഖദമീ കുളിർ കാറ്റും
വിശുദ്ധമാം ഇളം തെന്നൽ
വിരിക്കുന്നു മലർ ജാലം
 
അരുമയായ് തലോടുന്നു
സാന്ത്വന പുലർവെയിൽ
ഒരുക്കുന്നു മനക്കാമ്പിൽ
ആശതൻ കിരണങ്ങൾ..
 
പിടയുന്നു മമചിത്തം 
വരുംകാലദിനമോർക്കെ
വിടരുമോ പുലരികൾ
സുഖദമാം വാർത്തയുമായ്..
 
കൊറോണയെന്നൊരു പേരു
ദിനങ്ങൾക്കിന്നു ശാപമായ്
വിറങ്ങലിക്കുന്നതിൻ നടനം
കാതോർത്തങ്ങിരിക്കവേ..
 
വരുംകാലമോർത്തീടവേ
അകക്കാമ്പിലൊരു ഭീതി
ഉണർത്തുന്നു ഭയാനകം
നാടിതിൻ ഗതിയെന്തോ..
 
അടുത്തു നാമൊരുമിച്ച
വസന്തങ്ങൾ അകന്നുവോ
തലോടും കരങ്ങൾ തൻ
സാന്ത്വനമൊഴിഞ്ഞുവോ
 
നനുത്തൊരു വേദനയായ്
ബന്ധങ്ങൾ ചിതറിയോ
മനുവർഗ്ഗവിനാശമാം
നാളതിങ്ങടുത്തുവോ..
 
കൈവിടരുതുൾക്കരുത്ത്
മമ ചിത്തം മൊഴിയുന്നു.
ഇരുന്നിടാം ശുഭാപ്തി തൻ
തവ കൂരയിതിൻ കീഴെ..
 
ജപിച്ചിടാം മനസ്സൊന്നായ്
നാടിതിൻ രക്ഷയ്ക്കായി..
പതറരുതൊരു നാളും
ഫലമെന്തെന്നോർത്തിടേണ്ട
 
പൊരുതിടാം ഒന്നായിന്ന്
നമുക്കാവും വിധത്തിലായ്
അറിയില്ലയിതിന്നന്ത്യം
സുഖദമായ് ഭവിക്കട്ടെ...!🙏

Share this on